از شعر هرچه بخواهم می‌بینم: در گذشته وقتی شعرا شهید

می‌شدند

آنان را با گل و ریحان تشییع می‌کردیم و سپس سالم به شعرشان

بازمی‌گشتیم...

اما در روزگارِ مجلات و سینما و وزوز، خنده‌کنان خاک گور بر

شعرشان می‌ریزیم...

و چون برمی‌گردیم می‌بینیم بر درِ ما ایستاده‌اند...

.

محمود درویش (اگر باران نیستی نازنین درخت باش، سخن، ص ۲۲۱)