قرار
محبوب من! میخواهم که مرا ببری به قله ها و به صداقت یک عشق نزدیکتر کنی. میخواهم که زلال بودن را به حلقومم بچشانی مرا ببری به غار نگاهت که فارغ از هر که جهانم، سال ها بخوابم و دوباره که پلکی بزنی برخیزم.
محبوب من دنیا برای کسانی که عاشق هم باشند وقت ملاقات می دهد. می خواهم عشق جوری بشود که وقت ملاقاتی برایم بدهد. می خواهم عشق جوری بشود که بالاپوش واژه ها را بشکافد و بی ریاشان به خلوت شعرم بکشاند.
نازنین من! قلبم آرام آرام دارد به تصرف مهربانیت در می آید و تو پادشاه قلبم خواهی شد. هوای قلبم را داشته باش.
+ نوشته شده در شنبه پنجم آبان ۱۴۰۳ ساعت 18:58 توسط ر. رضوانی نوین
|