دانهی دل
خستهام، خواب انگار پرتم میکند به
درهی عمیق فراموشی. خواب هم نعمتی است و شکر نعمت
واجب. نباید دلسرد شد.
...هنوز آدمهای اهل دل بسیارند؛ بسیارند و گمنام. گاهی نفسشان
را روی نوشته حس می کنم.
حس می کنم که آمدهاند ایستادهاند و نگاه گرمی روی بدن
واژهها انداختهاند مثل آفتاب و رفتهاند... .
دلم انار میخواهد. همه جا را خندهی انار به سرخی کشانده.
یاد مولانا افتادم که گفت:
گر اناری می خری خندان بخر
تا دهد خنده ز دانهی او خبر
و یاد سهراب که گفت:
من اناری را میکنم دانه
به دل میگویم
خوب بود این مردم
دانههای دلشان پیدا بود...
انار دانهسیاه پرسیدم کیلویی ۵۰ هزار بود. آشنایی که باغ داشت به من
گفت کیلویی ۴۰ هزار تومن. خبر از درون انارشان ندارم.
از پرتگاه خوآب رسیدم به انار.
شبهای تار و طولانی، شبنشینیها
و خندههای انار... . خدا را شکر.
+ نوشته شده در سه شنبه هشتم آبان ۱۴۰۳ ساعت 23:36 توسط ر. رضوانی نوین
|