کلبه‌ی کلمات

شب،

دره،

دور،

و چراغ‌ها.

از میان همه‌ی چراغ‌ها

تنها یک چراغ روشن بود

چراغ شاعری

که کلمات مجروح را

پرستاری می‌کرد.

.

شیرکو بی‌کس( سلیمانیه و سپیده‌دم جهان، نگاه، ص ۸۶)